Slučaj porodice Đurković: Nezakonitom presudom tjeraju ih iz uredno otkupljenog stana?

TREBINJE l Porodica Gordane Đurković biće 24. jula deložirana iz stana u Glavnoj ulici, po rješenju izdatom na osnovu, tvrdi ona – nezakonite presude Osnovnog suda u Trebinju, po kojoj je stan u kojem njena porodica živi pune 63 godine, a pritom je i uredno otkupljen, vlasništvo Eparhije zahumsko-hercegovačke i primorske.

Đurkovićeva tvrdi da u ovom maratonskom sporu, koji je njenu porodicu posljednjih 13 i po godina koštao mnogo živaca i novca, puno štošta pravno „ne štima“, te da su još i najmanji problem formalne nepravilnosti – kao što je činjenica da je odluka Osnovnog suda, na osnovu koje je doneseno rješenje o deložaciji, nepravosnažna, jer je na nju, tvrdi Đurkovićeva, još prije pet godina uložena žalba Okružnom sudu, a koju ovaj sud, iz za nju nepoznatih razloga – još nije razmatrao.

Glavni je problem što je sporni stan, površine 112 kvadrata uz 90 kvadrata podrumskog prostora, Eparhiji dodijeljen na osnovu, tvrdi ona, nezakonite odluke posljeratnog rukovodstva tada Opštine Trebinje, kojom se Srpskoj pravoslavnoj crkvi vraća, putem instituta poklona, sva nepokretna imovina na području opštine Trebinje oduzeta u postupku nacionalizacije.

Đurkoviće posebno zbunjuje pravna nedosljednost tadašnje opštinske administracije jer je, kako pojašnjava Gordana, stan koji je Opština poklonila crkvi porodica od te iste Opštine Trebinje zakonito i uredno otkupila šest godina kasnije.

„Ovdje je tadašnja Opština najviše kriva – jer je dva puta prometovala jednu istu nekretninu: prvo je poklonila, a zatim je nama prodala. Mi smo otkupili stan 5. februara, ugovor o otkupu je ovjeren 8. februara 2002. godine. Nakon toga Eparhija podiže tužbu protiv nas, a Osnovni sud 2009. godine presuđuje u njihovu korist. Sudija Vesna Ivković Eparhiju proglašava vlasnikom na osnovu ugovora o poklonu koju je tadašnji predjsednik Opštine Trebinje Božidar Vučurević donio 3. maja 1996. godine“, pojašnjava Đurkovićeva.

Ona ističe da je odluka o poklonu nacionalizovane imovine nezakonita „jer te 1996. godine na snazi nije bio zakon o restituciji“, te što „Zakon o izmjenama i dopunama Zakona o prometu nepokretnosti strogo propisuje da društveno-pravno lice može oduzimati vlasništvo samo uz prethodnu saglasnost Vlade“.

„Odluka je objavljena u Službenom glasniku RS – sa tvrdnjom da su za nju imali saglasnost Vlade RS, što je takođe netačno. U momentu poklona Opština tu saglasnost nije imala, nego je ona zatražena četiri mjeseca kasnije – na sjednici navodno održanoj 9. septembra 1996. godine. Naravno, ne može se retroaktivno primjenivati ta saglasnost zato što zakon na koji se oni pozivaju to ne propisuje“, kaže ona.

Đurkovićeva ističe da joj je od početka dokumenta koji potvrđuje saglasnost Vlade tehnički, i pored pečata i potpisa, bio sumnjiv, nakon čega je od tadašnjeg premijera Gojka Kličkovićazatražila provjeru i dobila uvjeravanja da je pomenuta „odluka verzirana i da je njegov potpis zloupotrebljen“.

„Još nešto, ta odluka vlade o saglasnosti nikada nije objavljena u Službenom glasniku – a samim tim je nevažeća“, tvrdi Đurkovićeva.

Gordana Đurković, koja su stanu živi sa sedamdesetčetvorogodišnjim bolesnim ocem i mužem „koji je tri puta ranjavan u proteklom otadžbinskom ratu“ novinarima kaže da nema namjeru da iseli iz stana do 24. jula u 8 časova, kada je zakazana deložacija, tim prije, dodaje, što je njena porodica još upisana kao vlasnik pomenute imovine.

„Da je drugačije, stiglo bi nam rješenje o brisanju vlasništva“, kaže ona.

(R.S/Radiotrebinje)